 |
Menu
:: Startpagina
:: Gezocht
:: Teruggevonden
:: Ter adoptie
:: Varia
Info
:: Contact
:: Biografie
:: Formulieren
:: Externe links
Gestolen
:: 2005
:: 2006
:: 2007
:: 2008
:: 2009 ::
2010
Fotoalbum
:: fotoalbum
|
 |
paarden ter adoptie
01.12.2008
Beste paardenvrienden
Wegens een tweede schrijven van een advokaat van één
van de paardenopvangadressen in Belgie, heb ik
bepaalde mededelingen moeten verwijderen van de
site.
Vermits ik geen enkel bijdrage of loon ontvang voor
de paarden, heb ik besloten om deze gevraagde
verwijderingen van de site te halen.
Ik wil niet dat de bewuste paardenopvangen ook nog
geld zouden krijgen van mij, ik WORD en WIL niet
betaald worden voor mijn hulp, dit doe ik uit liefde
voor de paarden en hun eigenaars.
Tevens ga ik ook nog steeds hulp bieden aan de
paarden en hun eigenaars, gestolen, vermist of
andere zaken, daarvoor is mijn paardenliefde te
groot.
Mijn raadsman was een andere mening toegedaan, maar
wie ben ik om ook nu nog eens de rechtskosten te
gaan betalen, betaal alles uit eigen zak, en kan
beter het geld gebruiken om paardjes te helpen, na
13 jaar steeds klaar te staan voor paarden en
eigenaars, is dit wel een slag die ik moet
verwerken.
Het is een harde noot om te kraken, maar eerlijkheid
duurt het langst, de gedupeerden hebben mij
gekontakteerd, zodus als mensen niet bij mij
aankloppen, kan ik ook bepaalde zaken niet weten.
Hopend hebben jullie nog vertrouwen in mij, het doet
enorm pijn, maar eerlijkheid duurt het langst,
alleen hoop ik dat de paarden daar niet de dupe van
worden..
Liefs
Adri
Een hele speciale dank aan het bureel van mijn
raadsman, en zeker aan hem, specialist in
paardenzaken.
Dank je wel aan hen die voor mij een steun
betekenen. |
|
| 11.03.2009 Bron: HLN-online
Oplichting en verwaarlozing
bij tehuis voor paarden Erpe-Mere
Twee verantwoordelijken van de vzw Paardenopvang Los
Vaqueros in Erpe-Mere zijn in verdenking gesteld van
oplichting en inbreuken op de wetgeving op
dierenbescherming. Bij huiszoekingen werd een
tiental verwaarloosde paarden aangetroffen, zo meldt
het Dendermondse parket. Er zijn ook aanwijzingen
dat de verantwoordelijken de hen toevertrouwde
paarden zo snel mogelijk trachtten te verkopen aan
de hoogste bieder, en dat ze adoptie-paarden
verkochten aan een slachthuis.
Opvangtehuis
De vzw, officieel gevestigd in Wetteren, werd vorige
zomer opgericht met als maatschappelijk doel het
organiseren van een zogenaamd opvangtehuis voor
paarden. "We hebben sterke aanwijzingen dat er
onregelmatigheden zouden zijn gebeurd", zegt
parketwoordvoerder Jan Kerkhofs.
Los Vaqueros garandeerde paardeneigenaars dat zij
voor een levenslange opvang van de paarden zouden
zorgen en dat ze de dieren altijd konden bezoeken.
"Doorgedreven politioneel onderzoek heeft uitgewezen
dat de vzw louter een dekmantel zou zijn voor
malafide handelspraktijken van de bestuursleden,
bijgestaan door nog een aantal medeplichtigen."
Verwaarlozing
Eergisteren werden huiszoekingen uitgevoerd op de
exploitatiezetel van de vzw en op het privéadres van
verschillende bestuursleden. "Een tiental paarden
kon nog worden aangetroffen, maar de dieren
verkeerden kennelijk in verwaarloosde toestand.
Bovendien werden er op grote schaal
onregelmatigheden vastgesteld met betrekking tot de
wettelijke normen inzake de verplichte
chipregistratie van paarden. De paarden werden in
beslag genomen en naar een andere locatie
overgebracht voor verdere verzorging", meldt het
parket.
De voorzitster en vice-voorzitster van de vzw, een
vrouw en haar dochter, werden in verdenking gesteld
voor oplichting en inbreuken op de wetgeving over
dierenbescherming. (belga/sam) |
|
VOORBEELD ALLEEN VAN PARTICULIER NAAR
PARTICULIER - ADOPTIEOVEREENKOMST
Eigenaar :
Adoptienemer
Het paard .................................... wordt
ter adoptie afgestaan door de eigenaar aan de
adoptienemers voor het leven.
De eigenaar heeft het recht om zijn paard
.................. te bezoeken, na afspraak voor een
bezoek met de adoptienemers.
De adoptienemers verklaren hierbij het paard
............ te verzorgen als hun eigen paard,
genoeg eten, smid, dierenarts ( in geval van
problemen met de gezondheid ) een stal en niet meer
uit te brengen in jumping, dressuur, maar recreatief
te berijden.
............. mag door de adoptienemers niet
verkocht of geslacht worden, bij
gezondheidsproblemen dient de eigenaar hiervan op de
hoogte gebracht worden via mail.
Indien het paard verkocht of geslacht wordt dient er
een schadevergoeding betaald te worden ten bedrage
van 2.500,00 euro.
Som voluit geschreven : Tweeduizend vijfhonderd
euro.
De kosten van stalling, dierenarts, smid zijn voor
rekening van de adoptienemers.
De eigenaar kan ook ............ niet terughalen
zonder geldige reden.
Indien .............. door omstandigheden niet meer
door de adoptienemers kan verzorgd worden, dient de
eigenaar een beslissing te nemen over .............
De eigenaar Adoptienemers Getuige |
|
ONDERSTAANDE PAARDEN STAAN TER ADOPTIE
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
---------------------------------------------------------------------------------------- |
15.06.2010
Wegens een scheiding zal ik niet meer over de
plaats, financiele
middelen en tijd (ik heb immers ook een dochtertje
van nog net geen 2
jaar) beschikken om mijn 2 paarden en pony te kunnen
(onder)houden, ik
denk echter wel genoeg financiele slagkracht te
hebben om 1 paard
mogelijks ook de pony in een privestal onder te
brengen. Met veel pijn
in het hart ben ik echter op zoek naar oplossingen
voor het andere paard
en mogelijks ook de pony. Het is voor mij het
belangrijkste dat mijn
dieren een goede thuis krijgen. Ik ben op zoek naar
een oplossing
(opvang, adoptie) voor al zeker 1 paard (schat van
een paardje van 12
jaar)en mogelijks ook de pony (Fjord van om en bij
de 6 jaar). Beide
paardjes zijn gezond en in orde qua inentingen,
chip, ontwormingen, ...
en kunnen beide onder het zadel gereden worden maar
staan reeds een tijd
stil. |
|
23.06.2010
Ok, ik heb een besluit genomen want ik maak me
gewoon te veel zorgen.
Ik ga mijn paardje laten registreren en ze mag
blijven.
Ik ga wel het gedrag van mijn jaarling goed in het
oog houden, en zodra ik merk dat het echt niet meer
kan zal ik weer contact met u opnemen.
Maar dan zal mijn paardje in ieder geval zich nog
steeds thuis voelen, wat ik het mooiste vind. |
| ----------------------------------------------- |
22.06.2010
Hallo,
Ik zoek idd een nieuwe thuis voor mijn shetland
merrie.
Ik geef mijn shetland merrie gratis weg als ik weet
dat ze naar een goede thuis kan gaan.
Ze is wel kreupel aan haar linker achterpoot, en kan
alleen als gezelschap dienen voor een andere pony.
Ze staat nu bij mijn jaarling op de wei maar zij is
zeer dominant naar de pony toe.
De pony kan zich niet weren tegen de streken van
mijn jaarling. Mijn jaarling is al redelijk groot
voor haar leeftijd en is natuurlijk veel sterker, en
maakt daar misbruik van.
Dat is dan ook de enigste reden waarom ik haar weg
doe. Anders had ik liever dat ze bleef.
Ik wil dat de pony gelukkig is en ergens op haar
gemak haar dagen kan slijten op een wei zonder
lastig gevallen te worden.
Ze was totaal verwaarloosd als ze bij mij kwam, vol
met kale plekken, een dikke opgezwollen huid,
schuurplekken tot bloedens toe... ze bleek vol
luizen te zitten waarop ze een allergische reactie
had.
Volgens mijn dierenarts moest ze er een hele tijd
mee rond gelopen hebben en was het niet juist van
één winter.
Nu is ze tip op in orde, buiten haar kreupel pootje
dan, na meerdere behandelingen met cebacil is ze
volledig van die luizen verlost.
Zij is lief en aanhankelijk, ze wordt graag
geborsteld en geknuffeld.
Haar kreupele poot zit vast vanaf de knie naar de
sprong, maar haar heup kan ze nog bewegen.
Ze kan op die poot steunen, stapt nog rond en durft
zelfs een galopje te doen. Natuurlijk alles al
mankend.
Ze eet heel goed en blinkt als een spiegel.
Ik weet niet wat ik anders moet doen, ik hou haar
liever maar dat geeft problemen met men jaarling. |
|
22.06.2010
Vandaag hebben paardenvrienden zich aangeboden voor
adoptie. Zondag a.s. wordt de eigenares van het
adoptiepaardje ontvangen op hun locatie en wordt het
een ja of neen.
Volgens mijn gevoel zit het goed, zij hadden hun
eigen paardje bij om te kijken of het klikte tussen
hun en het adoptiepaardje. |
| ------------------------------------------- |
21.06.2010
horsesshanna@gmail.com
Beste zou mijn pony in aanmerking komen voor adoptie
http://www.zoekzone.be/show_ad.php?id=8777
Wie wilt dit paardje nog een gelukkige thuis geven,
handelaars en personen die de intentie hebben om het
door te verkopen, kunnen zich beter onthouden,
paardje wordt met adoptieovereenkomst geplaatst,
enorme boete in geval van verdwijning ( zie http://www.paardenspeurder.be
- ter adoptie) |
|
02.06.2010
dringend opvang gezocht voor een zeer brave ruin.
1/2 Arabier. in zeer goede gezondheid.
zeer braaf, rustig in omgang met mensen en andere
paarden.
leeftijd 27 jaar.
voor dit paard word dringend opvang gezocht, gezien
de eigenares overleden is.
haar dochter bezit zelf niet over weides of
enige kennis van paarden.
Op de weide waar het paard momenteel staat, kan en
mag het niet blijven, daar de weide waar het zich
bevind, door de eigenaar zelf in gebruik genomen zal
worden.
wie heeft er plek in een weide voor deze zeer brave
ruin om hem een mooie oude dag te geven???
gegevens eigenaar : G.S.M. : 0495.400.756. (let wel,
franstalig) |
|
16.04.2010
Ik heb een paard genaamd Tobbaco Road. Hij is
momenteel 5 jaar oud en is een ex-koerspaard. Hij is
wel een volbloed maar hij is dood braaf en heel
lief. Nadat hij niet meer kon koersen heb ik hem
gekregen om hem om te vormen als rijpaard, met
succes. Tobbaco werd een heel goed rijpaard maar
door zijn voormalige pees problemen blijft zijn been
zwak.
Onlangs hebben we hem laten opereren aan zijn
griffelbeentje dat er uit werd gehaald. De
dierenarts had ons verzekerd dat hij hierna niet
meer mank zou staan, maar onlangs heeft hij na amper
drie weken terug in het werk een beenvliesontsteking
gekregen. De conclusie van de dierenarts is dat hij
niet langer kan dienen als rijpaard, bijgevolg moet
ik hem weg doen.
Ik ben dus op zoek naar iemand die hem graag wilt
houden op een weide. Ik ben al lang op zoek en kan
niemand vinden maar ik hoop dat ik uiteindelijk
iemand vind die voor mijn lief paard wilt zorgen
want ik zou het verschrikkelijk vinden om hem te
moeten laten inslapen als ik geen goede nieuwe thuis
voor hem vind.
charlottevanmele@gmail.com
|
|
22.03.2010
Ik ben opzoek naar een goede nieuwe thuis voor mijn
7 jarige bwp ruin.
Ik heb hem sinds veulen en ligt mij dus zeer nauw
aan het hart en hoop dat ik een goede thuis voor hem
kan vinden,hij is niet meer bereidbaar,wij hebben
vorige maand de diagnose kissingspines
gekregen,hebben hem laten behandelen,maar door een
ontstabiliteit van zijn achterhand,heeft dit weinig
of geen effect,ook is er een vermoede dat hij in 1 e
of 2e graad wobbler is.hebben een operatie overwogen
maar dit is ons afgeraden gezien hij zo zwak is.
Het is een grote ruin van +-1.70m,fors gebouwd en
geen doetje,dit is geen paard voor mensen die niet
omkunnen met paarden,ook is hij niet zo graag in
gezelschap van andere paarden.
bianca [poepernol@hotmail.com] |
|
14.03.2010
Ik ben op zoek naar een goede thuis voor 1 van onze
pony's.
Het gaat om een New forrest merrie van 7 jaar met
schofthoogte van 1m42. Door een breuk die ze
opgelopen heeft 2 jaar geleden mag ze niet meer
bereden worden. Daarnaast is toen ook aan het licht
gekomen dat ze artrose heeft in de voorbenen. Maar
ze heeft er eigenlijk geen last van (ook niet meer
van de oude breuk), er zijn dus geen medische kosten
aan verbonden, ze staat 24/24 buiten met andere
merries en veulens. Is een heel vriendelijke merrie
en kan met elk paard overweg. In 2007 heeft ze ook
een veulen gehad (staat nog steeds bij ons). Ik geef
haar dus gratis weg maar enkel en alleen naar een
goede thuis.
Vanessa G [vanessa.glonek1@pandora.be] |
|
17.01.2010
Ik ben (hard) op zoek naar een goede thuis.
Hij is superbraaf in de omgang maar onder het zadel echt heel moeilijk daarom zoek ik
iemand
voor hem of een gezin die er niet op wil rijden.
Het gaat om een 18 jarige, gezond! Als hij een
goede thuis krijgt wil ik hem gratis wegdoen. Ik
wil hem wegdoen omdat ik zelf stallen nodig heb en
omdat ik er teveel heb maar ik wil absoluut niet dat
hij bij een handelaar
of bij de slacht terecht komt, vandaar dat ik u
contacteer.
weet u misschien adressen van mensen die een
paard
zoeken (voor gezelschap) waar niet meer op gereden
kan worden?
maartendegouwqh@hotmail.com |
|
30.12.2009
Nog steeds worden erg veel paarden verwaarloosd en
mishandeld. Niet alleen in de Oost Europese landen
maar ook in het westen is dit helaas een veel
voorkomend feit. Veel paarden van CYD Santa Maria
zijn op zoek naar een nieuw thuis in Nederland of
België. Voor meer informatie over adoptie of donatie
zie: http://www.asociacioncydsantamaria.es Voor
adoptie van een paard en de voorwaarden hiervan zie
ook http://www.paardentransporten.nl/sponsor_santamaria.htm |
|
23.12.2009
Ik heb zelf een paard van ong 23jaar thuis staan.
Hij moet weg aangezien er niet voldoende verzorging
meer kan voorzien worden.
Het paard is in goede gezondheid.
Recreatief rijden gaat nogal moeilijk, af en toe wat
gaan stappen kan geen kwaad, maar echt rijden is
pijnlijk voor hem.
Kunnen jullie hiervoor opvang voorzien |
| pascaline_pecher@hotmail.com] |
|
18.11.2009
Vermits mijn ouders zelf op de sukkel zijn met hun
gezondheid en bovendien de weide verkocht word,
waar het paard sinds een vijftal jaar van zijn oude
dag geniet, moten zij helaas afscheid nemen.
Het gaat om een ruin van ongeveer twintig jaar oud
met papieren. Het heeft een lief en zeer braaf
karakter.
Het enige mankement dat het paard zou hebben is
'maanblindheid'. Het zou voorkomen bij hevige
zonneschijn,
waarvoor het paard voor de zomer dient ingeënt te
worden.
Vermits zijn ouderdom zou het ook alleen mogen
dienen als gezelschapspaard.
Kan U mij helpen een adoptiegezin te vinden, een
gezin met een warm hart voor paarden ?
gunther-daneels@hotmail.com] |
|
ADOPTIE'S RECHT UIT HET HART
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Als ezelvriendin kan ik niet genoeg zeggen hoeveel
ik houd van ezeltjes. Dit levensverhaal als eer aan
onze Middle Pie, Meadow Pie en zeker de grootste
ster ROOSJE
Ons eerste ezeltje Roosje was achtergelaten in de
manege De Keiheuvel te Balen toen de eigenaar
vertrokken was met de Noorderzon. Zij moest haar
plan trekken, zij heeft dit wonderlijk gedaan. Bij
de nieuwe uitbaters de fam. Van Balen kreeg zij de
liefde en ook de liefde van de bezoekers, zij was de
ster, zij was de stofzuiger in de gangen, waar de
paardjes stonden, zij at al het eten op dat de
paardjes lieten vallen, of niet moesten hebben. Op
een keer werd mij gevraagd of Roosje bij ons mocht
komen logeren, aangezien ik altijd zei, als ik ooit
iets koop is het een ezeltje. Roosje kwam, 3 maanden
later was het de beurt aan Middle Pie, de grote
liefde van onze dochter, een paardje dat voor de
manege niet meer kon dienen, onze liefde was zo
groot voor hem, aangezien hij voor onze dochter de
grootste schat was van alle paarden. Middle Pie en
Roosje, twee handen op één buik, twee vrienden, het
welkomstwoord van Roosje toen Middle Pie toekwam was
oorverdovend, zij was zo gelukkig om één van haar
vrienden terug te zien. Na 4 maanden werd Middle Pie
ziek, hij had als veulen een leven als vluchter,
welke grote prijzen won, maar ook zijn gezondheid
verloor. Onze liefde was te groot om hem nog meer te
doen lijden en wij hebben hem zacht laten inslapen,
met alle pijn en verdriet wat je kan hebben. Door
het afscheid van Middle Pie werd ik stil, schonk al
mijn liefde aan Roosje, hoorde nog steeds het gebalk
van Roosje toen Middle Pie naar de kliniek ging, een
gebalk dat door hart en nieren ging. Daar stond ze
dan alleen in die grote nieuwe stal, zonder vriend,
alleen met de schaapjes. Samen huilden wij, hadden
wij verdriet om onze vriend Pie. Op een avond kwamen
de eigenaars van Roosje hieraan met haar prachtig
deken, dacht dat ze moest gaan optreden met de
carrousel, maar het was gewoon het mooiste geschenk,
Roosje haar thuis was definitief bij ons, zij zou
voor altijd bij ons horen. Zij kreeg ook nieuwe
vriendjes en genoot van het leven. Toen kwam ook
Minnie, onze kleine poes die elke nacht op haar
sliep, die steeds op haar rug zat, twee dikke
vrienden zoals je nooit mensenvrienden ziet. Tijdens
een jumping, zij stond te kijken naar de paardjes en
hopla plots was daar de eigenaar, die haar
vergeten(?????) was, zij balkte en balkte, paf het
paard struikelde en daar lag te man in het zand te
bijten. Zij was hem niet vergeten. Ze werd ouder en
kreeg problemen, onze da zorgde zo goed voor haar,
omdat hij wist wat zij voor mij betekende. Op
15.11.2002 is ze ingeslapen in haar stalletje, zij
was 45 jaar oud geworden, onze poes heeft bij haar
gewaakt tot ze opgehaald werd. Nu is hier een nieuw
ezeltje Paco, het circusezeltje wat ik gekregen heb
uit dank voor de hulp aan een circusartieste, hij is
12 jaar, de grootste deugniet van de bende, hij is
zo slim, hij doet ons denken aan ons Roosje, hij
verzacht de pijn, werkelijk met al zijn
deugnietenstreken is het hier altijd een leven.
De verzorging van een ezeltje is zo miniem, een
weiland, wat hooi, ontworming op tijd, de smid, en
veeeeeeeeeeeeeeeel liefde. Liefst een stalletje,
want zij houden niet van de koude, gezelschap zodat
ze zich niet alleen voelen.
Waarom moet je het juist niet doen, wel daarom kan
ik geen antwoord geven, als je een dier neemt moet
je hem of haar de liefde geven, hem of haar zijn
guitenstreken bijnemen voor lief, het kost
natuurlijk wel een beetje geld, maar als je een dier
neemt, is het niet voor even, maar voor heel zijn
leven.
Sorry als ik je teveel gezegd heb, maar ondertussen
verzamel ik ezelbeeldjes, prenten met ezeltjes, stop
aan elke weide waar ezeltjes staan, praat tegen
iedereen over de liefde van een ezeltje, hou van elk
ezeltje groot of klein.
Wij hebben maar één ezeltje maar hoe hij door de
weide rent met zijn hoofdje in de lucht, zijn
beentjes die zijn snelheid niet kunnen bijhouden,
zijn gebalk als hij zijn vrienden niet ziet, kortom
bekijk de wondere wereld van een dier dat door vele
uitgelachen wordt als het stomste dier, maar dat
veel slimmer is dan vele mensen samen.
adri hauquier |
Onderstaande paarden hebben een pracht van een
adoptiegezin gekregen :
Chiquita - Bhanu - Pacha - Eberly / Mercury - Dino -
Petro (ezeltje) -
Halit -
Pepe - Roberreke Waldbeere Cartoeso
Prinske - Cashan |
|
06.07.2010
Lieve familie en vrienden,
Vanavond Hebben wij afscheid moeten nemen van onze
Tessa.
Vanmiddag om 15 uur heeft Reinier haar hevig zwetend
gevonden in de stal. Ze lag op de grond en was niet
in staat om overeind te komen. haar hoofd was kapot.
Ik werd in paniek op mijn werk gebeld dat ik de
dierenarts moest bellen. Dat heb ik gedaan waarna ik
Reinier meteen weer heb terug gebeld om hem te
vertellen dat hij haar een halster moest proberen om
te doen en dat hij met haar moest gaan lopen. Ik
vermoedde koliek.
De dierenarts was er al na enkele minuten, enorm
snel. Hij bevestigde de koliek en constateerde
meteen dat ze er heel erg slecht aan toe was. Een
trekpaard in deze conditie had hij nog nooit gezien.
Tessa kreeg diverse spuiten waaronder ook
pijnstillers, goed voor 2x haar omvang. Via de neus
heeft hij 1 liter laxeermiddel toegediend.
Na een tijdje kwam ik thuis en kon ik het stappen
van Reinier overnemen. Tessa wilde het liefst gaan
liggen, ze was er heel slecht aan toe en had de moed
al opgegeven. Opeens storte ze in en wilde niet
meer, alhoewel het na een tijdje lukte haar toch
weer in de benen te krijgen.
De dierenarts kwam weer kijken en ik vertelde hem
dat er geen enkele verbetering was opgetreden. Tessa
had nog steeds verschrikkelijk veel pijn. We hebben
de mogelijkheden besproken en zijn naar de
Lingehoeve in Lienden vertrokken om een echo te
laten maken. Al voelend lukte het namelijk niet om
de oorzaak voor de koliek op te sporen, domweg omdat
je bij een trekpaard niet ver genoeg kan komen.
Helaas kon de echoapparatuur een trekpaard ook niet
aan, een trekpaard is te groot van omvang om te
kunnen scannen. Bij de Lingehoeve bleek echter wel
dat haar dunne darm voelbaar was en dat is een
slecht teken. De darm is of enorm verstopt ofwel
verdraaid. Opereren was geen optie, de kans op
herstel is bij een kwpn-er met heel veel geluk 60%
maar door de grootte van een trekpaard is een
operatie af te raden omdat de kans dat ze het
uiteindelijk overleven zowat nihil is.
Omdat de echo geen uitsluitsel gaf hebben we
besloten om haar op te laten nemen om een aantal
uren het verdere verloop af te wachten, je hoopt
toch op een verstopping want dat ikomt misschien nog
los.
In de opname box aangekomen was ons echter al bijna
meteen duidelijk dat de pijnstilling begon uit te
werken en dat Tessa enorm veel pijn leed, het was
niet menselijk/dierlijk. We vroegen ons af of we nog
wel tot vanavond moeste wachten, of we haar dat aan
moesten doen. Na alle mogelijkheden met de
dierenarts te hebben doorgesproken hebben wij
besloten dat we haar moesten laten gaan. Ze is op
een hele fijne manier iverdoofd en vervolgens onder
narcose gebracht, daarna is de definitieve injectie
toegediend. Bij dit proces hebben wij haar goed
kunnen begeleiden.
Vanmiddag realiseerde ik me al dat vandaag een
slechte datum voor ons was. Het is de aankomende
nacht namelijk exact 10 jaar geleden dat mijn vorige
lieve 2 paarden gestolen werden. De sterren stonden
dus niet goed. Destijds heb ik veel hulp gehad van
Adrienne Hauquier en ook door bemiddeling van Adri
is Tess op op 14 oktober 2000 in ons leven gekomen.
De vorige egenaren konden Tessa niet meer houden en
waren op zoek naar een goed adres. Wij hebben het
geluk gehad dat Tessa bijna 10 jaar lang deel uit
heeft gemaakt van ons leven, van ons gezin.
We zullen haar ontzettend missen, al is het voor
onze Sarah het ergst want die is haar dikke vriendin
en maatje kwijt, Sarah kon geen minuut zonder Tessa!
We hopen dat zij er snel overheen komt maar dat zal
de tijd leren.
Lieve Tess, bedank veur alles ich zal dich nooit
vergete!!!
Tessa is slechts 14 jaar geworden.
Gabby van Bilsen
Lieve Adri bedankt dat je Tessa aan ons hebt
toevertrouwd. We weten nu in elk geval waar ze is!
------------------------------------------------ |
| Lieve paardenvrienden en Lieve Tessa, |
| Met pijn in het hart verneem ik dit droevig
bericht, Gaby en Rainier jullie waren fantastische
adoptiemensen, ook ik vergeet Tessa niet, één van de
eerste paarden die via mij ter adoptie naar een
plkeeggezin ging. Een pleegggezin waarvan hun twee
paardjes gestolen waren, een pleeggezin dat
verdiende om een paardje te krijgen. Lieve Tessa,
jij was zo graag gezien, ook door de oma en opa,
kortom iedereen in Nederland gaf om jou, je pijn is
over, je vriendje heb je achtergelaten, ook je
vriendje zal moeten wennen aan het alleen zijn,
hopelijk krijgt hij gauw een nieuw vriendje, maar
iedereen zal je missen. Vertel jij tegen hun
gestolen paardjes hoe goed jij het bij hen had zoals
zij, hoe ze jou en je vriendje vertroetelden, het ga
je goed meid, ik ben blij dat ik jou en je
adoptiegezin mogen leren kennen heb.
Vele knuffels lieve Tessa - Adri |
|
10.06.2010
Hallo Mevr. Hauquier,
Na onze lange telefoon om adoptie-aanvraag voor mijn
merrie heb ik besloten ze te houden tot de dood.
Ik ben u zeer dankbaar om via uw praten, dit inzicht
te mogen krijgen.
Ik wil je ook feliciteren met je website en heb hem
bij facebook toegevoegd,ik zal zeker reclame maken.
Ik vind uw werk fantastisch en kan het alleen maar
toejuichen.
Vele lieve groetjes
Anne en mijn troetelpaardje.Dank je wel Anne,
dank je wel mooie, lieve merrie, geniet samen van
die mooie beslissing, meerdere paardeneigenaars
zouden jullie voorbeeld moeten volgen. De liefde
tussen paard en eigenaar is zo mooi, groot, en langs
beide kanten uniek.
Proficiat Anne !!!!!!!! |
|
06.11.2008
Wij zoeken een goede thuis voor ons louka, appalooza
leopard merrie van plus minus 20 jaar oud
er zou niet meer gereden mee mogen worden maar ze is
qua karakter 1 uit de duizend.
De reden waarom we dit aan u vragen weet u wellicht
wel, slechte ervaring met paarden opvangadressen.
Het enigste probleem is dat ze binnen dit en 2 à 3
weken weg moet bij onze vriendin waar ze nu staat
want haar paardjes komen in de winter binnen.
Louka heeft een prachtig adoptiegezin gekregen,
samen met drie andere adoptiepaardjes zijn zij nu de
lievelingen van twee jongens, hun zusje, mama.
Eigenaresje van Karim, ook jouw papa zal fier zijn,
hij had Karim voor jou gekocht, spijtig genoeg heb
je afscheid moeten nemen, maar verwen nu de pony's
maar.
Werkelijk dit adoptiegezin verdient het om de liefde
te krijgen van deze drie paardjes, ook hun vorig
adoptiepaardje is heel gelukkig geweest bij hen,
zacht en rustig ingeslapen. Karim waak jij met hun
overleden pony op dit gezin, het zijn diamantjes met
veel goud, een hart van goud, jullie hebben dit
zelf mogen ondervinden, zo jong en zo bezorgd om hun
lievelingen.
Lieve paardenvrienden, zoals beloofd kom ik jullie
één van de volgende weken bezoeken. Duizendmaal dank
je wel in naam van de paardjes en hun eigenaars. |
|
08.11.2008
CARTOESO,
Vandaag is het polo-paardje Cartoeso aangekomen bij
zijn nieuw adoptiegezin. Cartoeso was eerst
opgevangen door een gezin uit Oost-Vlaanderen,
echter door omstandigheden moest er uitgekeken
worden naar een nieuwe thuis.
Cartoeso, het ga je goed, het nieuws is er al, je
bent al vriend met je nieuwe weidemaatjes, jouw
nieuwe baasjes hadden voor een verrassing gezorgd in
het hooi,
lekkere verstopte worteltjes, je lijkt wel het paard
van St.Niklaas. Na zijn aankomst bij het nieuw
adoptiegezin is Cartoeso door het oog van de naald
gekropen,
hij was enorm bang, schuw, en helemaal niet O.K.
Dank je wel aan de adoptiemama om te gaan bivakkeren
bij Cartoeso, aan de DA om 3 uur Cartoeso te
behandelen, dank je wel Cartoeso voor je liefde en
de
vriendschap en zeker voor het schouderklopje aan je
nieuwe eigenaars.
Dank je wel aan de vorige eigenaars voor je hulp bij
de afstand naar de nieuwe opvang, en aan de nieuwe
eigenaars, jullie zijn de diamantjes ! |
|
Lieve Boy,
Op 26.06.2007 zou je beginnen aan een rustige oude
dag,
een adoptiegezin,
op de weide nieuwe maatjes,
een nieuwe omgeving, weg van je eigenares,
vandaag was het je laatste dag,
28 november 2007
je bent ingeslapen, je was moe,
je was zo kwetsbaar geworden,
ieder hield van je, maar ieder op zijn manier,
met pijn in het hart zeg ik je vaarwel,
je was en blijft mijn adoptieprobleempje,
ik kende je alleen van foto,
en toch doet het verdomd pijn,
Boy, waarom ween ik,
nu ben je vrij van alle pijn,
en kan je spelen met andere paardjes
Boy, net zoals Marco, Darco,
en alle andere overleden paardjes,
heb ik jou lief gehad,
je was niet mijn paardje,
maar in mijn hart, was je dat wel.
Lieve Boy, ga verder daar waar je nu bent,
speel, knuffel, en maak je geen zorgen,
kijk af en toe nog even naar hen die je dierbaar
waren,
werp een knipoog naar beneden,
dan weet ik dat alles O.K. is.
Adri, en van hen die je dierbaar waren. |
|
09.03.2007
MARCO
Beste Marc,
Zoals reeds aan de telefoon gemeld, hebben we
woensdagavond om 20u10 afscheid genomen van Marco.
De laatste weken was hij erg aan het vermageren en
kreeg daarom allerlei voedingssuplementen bij (we
konden jou echter niet bereiken). Vorige week heeft
hij nog een baxter gekregen met electrolyten, maar
bljikbaar was hij totaal 'op'.
Dinsdagavond was het heel hard aan het regenen toen
ik ze eten ging geven. Ze stonden alle drie (Marco,
Tiara en Zita want Tommy staat op de manège) in de
gietende regen, in plaats van in hun stal (ja, zo
zijn ze nu wel). Marco, maar dat had ik je reeds
gemeld in mijn nieuwjaarsmailke, was ook slecht van
zicht aan het worden en ging daarom niet graag meer
in een stal staan. Hij was het liefst op de weide,
rustig aan het grazen of rustig rond aan het
stappen.
Ik geef ze altijd eten in de stal weliswaar en wacht
tot hun bakken leeg zijn, vooraleer ze nog een letje
hooi te geven, zodat ze 's nachts zoveel mogelijk
blijven binnen staan en zo hun voeten wat kunnen
drogen.
Dus, ik gaf dinsdagavond eten en begon ze
ondertussen droog te wrijven met stro. Omdat ons
Zita wat angstig is van het geruis van stro, was ze
altijd maar voor en achter haar moeder aan het
lopen, dus ik ging bij Marco in de stal staan en
begon dan maar wat te vertellen dat de vrouwen 'het
weer hadden' en dat hij toch wel ne knapperd was. Ik
ben heel de tijd bij hem blijven staan en er was
niets te merken. Hij kreeg al veel meer eten dan de
anderen en het was ook altijd heel snel op, en met
dat de vrouwen dan toch hun kuren hadden, zei ik nog
: Awel, nog een schepke? En heb hem dan nog een
schepke gegeven, waarvan hij toch weeral zo van
genoten heeft.
Woensdagavond rond 17u30 krijg ik telefoon van
Philippe, die de paarden eten was gaan geven, om zo
snel mogelijk de dierenarts te laten komen omdat
Marco op zijn zij op de grond lag en eigenlijk niet
meer bewoog. Philippe dacht toen hij eraan kwam en
hij Marco zag liggen (dat deed hij nooit) dat hij
dood was, maar dat was niet.
Ik heb direct de dierenarts gebeld, en met dat die
Marco kende en wist van de situatie, zei deze direct
dat, als hij ligt, hij hem waarschijnlijk niet meer
recht zou krijgen en we moesten denken om hem te
laten inslapen. Het is dan dat ik naar jou gebeld
heb.
Philippe heeft dan met een zakdoek en met zijn hemd
Marco's hoofd, waarmee hij in het slijk lag, proper
gemaakt, is gaan zitten en heeft Marco zijn hoofd op
zijn benen gelegd. Hij is zo blijven zitten tot de
dierenarts gekomen is, terwijl hij er constant is
blijven tegen spreken. Marco keek, luisterde, en af
en toe ging hij met zijn tong over zijn lippen, maar
voor de rest bleef hij gewoon liggen. Rond 20u is de
dierenarts dan gekomen en heeft hem eerst ingespoten
met een wat hallucinerend middel. Ze worden daar
eigenlijk een beetje 'high' van, om hem dan
stilletjes te laten gaan. Marco is dan stilletjes
gegaan en om 20u10 was zijn hartje stil gevallen en
zijn ademhaling gestopt. Philippe kon niet meer
recht van de koude, zijn benen waren totaal
verkleumd, maar hij wou dit doen voor Marco. Het was
het eerste wat hij ook zei was : we hebben, toen
Marco kwam, bijna 3 jaar geleden, een deal
afgesproken, en we hebben hem nagekomen. De deal was
dat we er tot zijn laatste adem voor hem zouden
zijn.... we hebben woord gehouden!!!Maar het valt
ons zwaar. Veertien maanden geleden hebben we onze
Walker afgegeven, en nu dit weer, je weet dat dit
komt, maar het is zwaar om te dragen. Marco was
'één' van de onzen en we hebben nog echt van hem
kunnen genieten. Telkens kwam hij af als hij iemand
zag en bromde eens (van tevredenheid, denken we).
Het was heel typisch aan hem, hij is/was het enige
paard dat ons 'begroet' heeft. Marc, wat kan ik je
nog zeggen? We hebben ons best gedaan en hebben hem
nog mooie jaren gegeven, denk ik. We hadden hem nog
langer willen houden, maar ja, de natuur geeft en
neemt en deze keer is het weeral dat 'nemen' dat zo
veel pijn en verdriet meebrengt.
Ik zal nog wat mooie foto's afdrukken van de
afgelopen jaren en ze opsturen, samen met een klein
trosje manen, dat ik gisteren nog afgeknipt heb. Je
gaat verschieten hoe lang ze ondertussen geworden
waren. Zijn halster komt, naast dat van onze Walker,
op een speciaal gedenkplaatske in ons tuinhuisje.
Maar, wees zeker, uit ons hart verdwijnt hij
nooit!!!
Groetjes
Ann
Adri,
Bedankt weeral voor je lieve woorden. Maar eigenlijk
hebben we alles aan JOU te danken, jij die voor die
lieve, brave, iets oudere paarden nog een goede
thuis zoekt.
Wij hebben genoten, echt waar, van 'onze' Marco. Hij
heeft niets meer moeten doen, alleen maar 'paard
zijn', en daar was hij best gelukkig mee.
Toen ik woensdagavond aankwam bij hem en iets zei,
bewoog hij zijn voorpoot alsof hij wou opstaan, dat
is voor mij een moment geweest van herkenbaarheid,
van erkentelijkheid, van vriendschap, van...
afscheid. Marco heeft me nog willen laten weten dat
hij wist dat ik er was. Wat is een paard toch
ongelooflijk lief, zo oprecht, zo eerlijk!
Ik heb het ook naar Eric van Cartoeso gestuurd, want
ik voel me ten opzichte van hem nog steeds heel
schuldig, maar het ging toen nog niet. Heb het wel
gevolgd op jullie site om zeker te weten dat hij een
thuis vond. Ben dan ook heel blij dat het met
Cartoeso goed gaat. Hopelijk mag hij ook nog lang
lekker grazen en genieten.
Ik zei woensdagnacht tegen Philippe dat ik nooit nog
dieren moest hebben, maar vandaag denk ik er al
anders over. De vriendschap dat je van een dier
krijgt is zo mooi, en zonder vriendschap kan je niet
leven, dus ... dieren zullen altijd bij mijn leven
passen. Ik ben zeker dat jij dat gevoel kent.
Adri, je komt toch nog weleens af he?! Als het beter
weer wordt, moet je er zeker werk van maken! Of zal
ik eens tot bij jou komen?
Nog eens bedankt voor (weeral) je steun, ik hoop dat
we er nu even van gespaard blijven...
Groetjes van ons allemaal, en in het bjizonder van
jouw grootste vrienden, de paardjes,
Ann
From: adri
Sent: 09 March 2007 15:01
To: Ann
Subject: Marco
Philippe, Ann, kinderen en jullie paardjes.
Groot was het nieuws dat ik las, Marco ingeslapen.
Weet dat ik je eeuwig dankbaar zal zijn, voel ook
enorm verdriet, kende hem alleen van foto, maar het
doet heel veel pijn. Jullie hebben hem een leven
gegeven, zo mooi, zo lief, zonder één tikkeltje
egoisme. Bedankt voor de opvang van Marco, bedankt
voor jullie liefde, bedankt voor jullie goede
zorgen, ook tijdens zijn laatste momenten. Philippe,
ik denk heel vel aan U, wat moet het hard geweest
zijn, weer een afscheid, jij die zo veel hield van
Walker, jij die nu Marco niet eenzaam achterliet in
zijn laatste uur, DANK JE WEL
Er zal straks op onze site een afscheid van Marco
geplaatst worden, als eerbetoon aan jullie, het
laatste wat wij voor Marco kunnen doen.
Bedankt, tot één van deze dagen.
adri.
Hierbij de mooiste kerstwensen van Marco op
29.12.2005, verzonden door zijn adoptiegezin.
|
 |
| |
|
Copyright by Adri Hauquier
|
 |
