:: Startpagina
 :: Gezocht
 :: Teruggevonden
 :: Ter adoptie
 :: Varia
 :: Contact
 :: Biografie
 :: Formulieren
 :: Externe links
 :: 2005
 :: 2006
 :: 2007
 :: 2008
 :: 2009

 :: 2010

 :: 2011

 :: fotoalbum
 
Graag Uw begrip voor het volgende :
Heb iedereen die iets laten horen heeft voor de Adridag, via mail, post, geschenkje, een attentie een persoonlijk bericht via mail gezonden of eventjes gebeld.
Ik heb vernomen dat bepaalde berichten door de ene of de andere reden niet toegekomen zijn, neem mij aub niet kwalijk dat ik je dan ook geen bedankje kan mailen, mail mij even op mijn privé mailadres, dan kan ik je nog persoonlijk bedanken.

Adri

-------------------------------
18.09.2011 - Adridag
Van: Thea
voila de link naar jou liedje
http://www.youtube.com/watch?v=bZpP4iqCGU8&feature=mh_lolz&list=HL1316305145

gezongen en geschreven door Danny Moens

Dit lied doet me echt kippenvel krijgen, ik ben niet die kei, ik ben een mens, heel gevoelig voor dieren en hun eigenaars, ben dankbaar dat ik de liefde voor de dieren altijd mogen kennen en tonen heb, zelfs nu op vakantie in Rhodos was het raak.
Voelde gisteren de liefde en de aanwezigheid van alle paarden die hun leven verloren zijn door malafide personen, van alle paarden die nog zoek zijn, van alle adoptie en verwaarloosde paarden.
Hoop dat de personen die aanwezig waren, de personen die op die dag aan mij gedacht hebben, vrienden worden voor het leven, zij zijn rijk, niet aan geld maar aan de liefde die zij gratis van hun dieren mogen en mochten ontvangen.
Dank je wel, een persoonlijk berichtje aan ieder van U volgt.
Duizendmaal dank, ook aan de personen die niets met paarden te maken hadden, die ons veilig en liefdevol naar Drieslinter gebracht hebben. Het was super !
Adri


Onderstaand de link naar de grootste zaak die dankzij Meester Desmedt A. Advocaat/Antwerpen tot een geweldig resultaat geleidt heeft, Queen en Kelly vergeten doen wij dit nooit.

Queen's life, shows and foals
http://www.youtube.com/watch?v=xwSJLCgOYK0

----------------------------

Op 30/07/2011 15:07, Thea hellings schreef:
Hallo,
In 1997 ben ik na een diefstal van mijn pony in contact gekomen met Adrienne Hauquier. In de loop der jaren leerde ik deze dame beter en beter kennen. Ik heb altijd enorm veel respect gehad voor het werk dat ze jarenlang belangeloos en uit liefde voor de dieren heeft gedaan.
Tal van gedupeerden heeft ze naar goeddunken geholpen.
Soms ging het over het terugvinden van paarden, soms mee zoeken naar een goede nieuwe thuis voor een paard via adoptie, soms het terug opsporen van een paard dat op één of andere mannier ‘verdwenen’ was, soms helpen met het in orde brengen van de nodige documenten. De lijst van de door haar gerealiseerde zaken is eindeloos.
Met de loop de jaren heeft ze zichzelf dan ook waargemaakt als een heuse paardenspeurder. Nu na 16 jaar werd deze taak haar teveel, door bedreigingen heeft ze haar strijd, met veel spijt in het hart, moeten stopzetten.
Nooit heeft er iets tegenover hoeven te staan voor haar. Nooit heeft ze ergens om gevraagd. Maar na 16 jaar vond ik dat het toch tijd werd, om eens een mooie welgemeende ‘dank je wel’ te organiseren voor Adri.
Daarom is er besloten dat er op zaterdag 17 september 2011 een heuse “ADRI DAG” te organiseren. dit te Drieslinter in de Molenstraat, waar we een oude watermolen tot onze beschikking hebben gekregen.
We willen gedupeerden de kans geven om persoonlijk kennis te maken met Adri en met elkaar. Tenslotte hebben we allemaal hetzelfde met elkaar gemeen. Onze paarden en de hulp van een onbekende dame, die als een pitbull te werk ging. Geen hindernis was haar te moeilijk, geen uitdaging te groot.
Zelf heb ik discreet gepolst welke mensen en hun paarden/verhalen haar erg bijgebleven zijn in al die jaren. Wie wilde ze heel erg graag eens ontmoeten of terug zien. Hierbij is uw naam gevallen.
Ik ken geen detailles over uw verhaal, enkel viel zonder aarzelen uw naam. het is duidelijk dat ook u in haar gedachten zijn blijven hangen.
Het lijkt me dan meer als vanzelfsprekend, dat u eigenlijk niet zou mogen ontbreken op de ‘Adri dag’
Mocht u zich kunnen vrijmaken op zaterdag 17 september, en aanwezig kunnen zijn dan zal dit uiteraard sterk gewaardeerd worden.
We vragen aan de personen die deze dag zouden langskomen, om zelf hun eigen pick-nick mandje te voorzien. Er is een BBQ aanwezig waar we gebruik van mogen maken. De doelstelling is om een gezellig gebeuren van te maken. Iedereen de kans te geven om datgene aan Adri te vertellen wat ze haar zo graag zouden willen vertellen. Dure cadeau’s zijn geen noodzaak, daar Adri ook nooit ergens om gevraagd heeft. Enkel uw aanwezigheid is al een geschenk op zich, echter mocht u uw creativiteit kunnen een vrije loop laten, dan zal dit zeker gewaardeerd worden. (hierbij denken we aan een, tekening, gedicht, foto, eigen gemaakt kunstwerkje….)
Om het organisatorisch in goede banen te kunnen leiden, vraag ik enkel of u uw aanwezigheid zou kunnen bevestigen.
Mocht u nog verder vragen hebben, kan u altijd contact met mij opnemen via mail
Thea.hellings@gmail.com

Met vriendelijke groet
Thea Hellings

---------------------------
hier dan een klein verslagje van de Adridag

toen Adri aangaf dat ze stopte met paardenspeurder, stond half paardenland een beetje op zijn kop.
Zelf heb Mike (mijn zoon) en ik Adri leren kennen na de diefstal van onze pony Flupke.
door de jaren heen is Adri in ons leven gegroeid van die madam die naar paarden zoekt, naar een stukje zelf gekozen Familie. en nu behoort ze zelfs bijna tot een stuk van ons interieur.

Telkens er een paard verdween, noemde mijn zoon het weer een Flupke dat verdwenen is.
wanneer Adri dan ook aangaf te stoppen met paardenspeurder, was zijn eerste reactie: "maar wie gaat er nu nog al die Flupkes helpen?"

met mijn zaak organiseerde ik regelmatig evenementen, en mijn zoon vroeg me om voor 1 keer wat te organiseren voor onze Adri.
Adri zelf beschrijft zichzelf altijd als een eenvoudige vrouw. Haar werk was altijd gratis, belangeloos en met een groot hart voor de dieren. Dus als je een persoonlijk feest organiseert, is het duidelijk dat dit feest in dezelfde geest van haar zijn moest geschieden.

Met de moed der wanhoop begon ik met mensen terug op te sporen waarvan ik wist dat ze ooit met Adri in contact geweest zijn in het verleden. Ik heb hulp gezocht en deze werd aangeboden. Echter is naar de eindmeet toe hierin iets grondig misgelopen. Mijn helper zag het allemaal veel groter, zonder te beseffen dat haar zicht op het feest, ver buiten de lijntjes van de Adri gedachten reikte. Ik moet echter wel zeggen dat deze persoon wel heel veel heeft gedaan. Zelf had ik ook nog verplichtingen tegenover andere evenementen, in familiale kring liep alles ook niet op wieltjes (mijn vader is ernstig ziek geworden) en de helpende hand vroeg me regelmatig wat ik van haar ideeën dacht. Wat ik erover vond, ketste ik af, wat ik goed vond keurde ik goed. Maar de helpende hand, kreeg het gevoel dat ik niets meer deed voor de Adridag, ondanks dat ik hier wel druk mee bezig was. Ik met de praktische en technische zaken, zij met contacteren van mensen en zoeken naar sponsoring.

Net voor de finishlijn is er wat misgelopen en werd Adri door deze persoon op de hoogte gebracht van haar surprise dag. Toch heeft dit de pret niet kunnen drukken en zijn we verder gegaan met de organisatie van deze dag.
Hier een kleine voorstelling van wat er die dag getoond geweest is.
Foto’s komen later nog, want ook dit topic typ ik alweer tussen de bedrijven door.

We begonnen met de minst prettige herinneringen. De paarden waarvan we foto’s hebben en die dood zijn terug gevonden.

http://www.youtube.com/watch?v=6NmN8lrUvq0

het langste filmpje tot nu toe, de paarden waarvan we foto’s hebben, maar die nog steeds vermist zijn. Toen Adri met paardenspeurder zijn begon, werd er gemiddeld 1 paard per week gestolen (die Adri bereikt hebben, want niet elk gestolen paard is tot bij Adri terecht gekomen. Dus in werkelijkheid spreken we dus over nog veel meer gestolen en vermiste paarden). Er zijn 52 weken in 1 jaar dus vermenigvuldig deze som met 16 jaar paardenspeurder. Dan heeft u al een gedacht over hoeveel paarden we praten.
http://www.youtube.com/watch?v=uvVE__X9kpk

zoals Adri de held is voor zovele gedupeerden, zo heeft ook Adri haar helden.
Sommigen zullen zich mogelijk de paarden van Marrum herinneren. Een 200 tal paarden waren door slechte weersomstandigheden in een benarde situatie terecht gekomen. 6 helden boden hulp om deze paarden te helpen redden.
http://www.youtube.com/watch?v=VsHKDcIFrjI

persoonlijk ken ook ik vele verhalen van de paarden (oppervlakkig dan wel als het waren) maar een verhaal dat werkelijk mee door de aderen van Adri vloeit is Queen en Kelly. (voor wie het verhaal niet kent, google Queen en Kelly maar even)
http://www.youtube.com/watch?v=xwSJLCgOYK0

maar gelukkig was de strijd van Adri ook met happy endings, hier de paarden die wel terug gevonden zijn en mochten terugkeren naar hun oorspronkelijke baasjes.
http://www.youtube.com/watch?v=NMIVfGTgPlw

mijn persoonlijk geschenk aan Adri is haar eigen lied. Zelf kreeg ik ooit van mijn klanten en huismuziekanten in mijn zaak een eigen liedje. Een radio hit zal het nooit worden, maar enkel de gedachten dat er in deze wereld 1 lied bestaat dat over en voor mij geschreven werd gaf me een zeer bijzonder en fijn gevoel. Dit gevoel wilde ik heel erg graag ook aan Adri bezorgen. En hier het resultaat:
http://www.youtube.com/watch?v=bZpP4iqCGU8

het enige wat ik nog aan jou Adri te vertellen heb:
Flupke hebben we tot op vandaag nog niet mogen terugvinden, maar Flupke heeft me tot bij jou gebracht. Onze Flup zijn we kwijt, maar Mike en ik hebben hiervoor een voor altijd durende vriendschap in de plaats gekregen. Niets gebeurd zonder toeval of zonder reden. Het heeft zo moeten zijn dat onze wegen elkaar moest kruisen. Jou kan ik niet in mijn stal zetten, zoals Flupke, maar jij zit in ons hart en naast zou zit Flupke nog steeds. Dat zal voor ALTIJD zijn.
Dikke knuf en veel liefs xxx

foto's volgen nog....
Miekemuys

 


15.12.2010

Deze mooie ode die ik vandaag mocht ontvangen van een vrouw die ik ken van een paardenforum, wel deze ode wil ik delen met alle dieren, zeker de paarden, ponys en ezeltjes, zij hebben mijn karakter alsook de liefde van  de laatste 15 jaar gevormd als paardenspeurder.
Aan de schrijfster van deze ode, hartelijk dank !!!!!!

Voor een vrouw die ongeëvenaard
onbespaard
van gruwelijke mensendaden
een inzet voor elk paard
hond, kat, het dierenrijk
uit haar hoge hoed kon toveren.

Voor een vrouw, goud waard
die mening harten kwam veroveren:
Ze was de schouder voor het huilen
de spiegel voor een lach
de vreugde
van iemand die eindelijk zijn dier
na lange tijd weer zag.

Ze had een ijzeren gedacht
doch op gepast moment zo zacht
Adri, het enige woord haar te omschrijven
Pracht.

Ik schrijf dit in verleden tijd
met spijt
maar ook met stille hoop
dat zij nu haar rust gevonden heeft.
dat zij de goede dingen herbeleeft
dat wij er voor haar zullen zijn
hoe dan ook.

Adri, jouw afwezigheid zal voor eeuwig een groot gemis blijven binnen de dierenwereld.
 
------------------------------------------
Van 1990 was ik actief in het organiseren van jumping wedstrijden voor Kempische Regionale. In mei 1995 werd ik gevraagd door een shetlander fokker om te helpen zoeken naar zijn 10 gestolen shetlanders. Door krantenberichten en bekend maken van deze diefstal werden 8 paardjes en 1 veulen (geboren tijdens de vermissing) teruggevonden in een weide in Nederland.

Door de publiciteit hieromtrent in de media, werd ik gecontacteerd door andere gedupeerden van paardendiefstallen. In 1996 kreeg ik een vraag uit Duitsland voor een dekhengst Royal chaints to doo. Deze quarter-dekhengst is na maanden teruggevonden, gecastreerd. Door de eigenares van dit paardje werd ik voorgedragen voor de Fair-Play Trophy op Equitana/Essen in 1997.

Als onbekende Vlaamse vrouw daar staan in de paddock, het was geweldig, het deed mij toen beseffen wat een dankbaarheid je kan krijgen van paard en eigenaar.

De zoektochten naar de paarden waren van 1995 tot 2002 via de media, tips, paardenhandelaars, paardenmarkten enorm moeilijk. Het aantal diefstallen was enorm hoog, 1 tot 2 diefstallen per week met 1 of meerdere paarden. Toch zijn er steeds paarden teruggevonden, alleen merrie's terugvinden was dikwijls onmogelijk.

Dankzij de steun van Kempische Regionale - Jean-Marie Van Loo werd er melding gemaakt van de gestolen en teruggevonden paarden op hun website.

Door deze website is het idee ontstaan bij Napoline (www.gezocht.napoline.be) om mij te verassen met een website totaal bestemd voor gestolen, gezochte paarden. Deze website is op dit moment een begrip in de paardenwereld. Door het hacken van deze website de vier laatste weken is besloten om nog een website aan te maken, zodat wij altijd bereikbaar zijn en steeds de diefstallen op de voet kunnen volgen.

Het zoeken naar de paarden, is nu een deel van mijn leven, het hoort bij mij. Telkens een paard gevonden wordt, of er een oplossing komt voor een paardenprobleem, krijg ik zo'n warm gevoel, zo'n blijheid, tranen van vreugde en doe dit graag belangloos. Verdienen op het leed van mens en dier is gewoon niet normaal. Het mooiste dank je wel is het hinniken van het paard, het paardje dat weer terugkan naar zijn eigenaar, zijn omgeving, zijn dierenvrienden.

Verder zou ik bepaalde mensen willen bedanken die mij steunen en mijn liefde voor de dieren begrijpen :

Mijn ouders, zeker mijn moeder die mij de liefde voor de dieren meegegeven heeft.

Mijn man, die begrijpt wat de dieren voor mij betekenen, en dank je wel voor het ontwerpen van deze web-site.

Mijn collega's Napoline en Mieke, mijn beste vriend Johan, de media en alle mensen die van dieren houden.

Mijn grootste wens, Steffie onze kleindochter, (de liefde voor de dieren heeft zij al) dat zij binnen een paar jaar gaat paardrijden zoals haar mama het vroeger deed.

Adri Hauquier
 
---------------------------------------------------------
05.2010
Steffie en Wendy, jullie hadden de smaak te pakken, jullie waren zo blij.
De pony's en de paarden zij waren jullie favorieten, elke donderdag om 17.30 uur trouw op post, jullie genoten van de paardjes tot in de lente van 2010
Door omstandigheden die niemand verwacht had is dit afgelopen, Tischa, Cupido, en de andere vertrouwde pony's en paarden, hoe erg het ook is, jullie zien ze alleen nog buiten staan, jullie liefde voor de paarden is niet over, alleen het rijden is momenteel voorbij, zij en de ruiters zijn de dupe, maar wat doe je eraan?
Hopelijk komt er vlug een ommekeer en kunnen jullie terug genieten van de paardjes en het rijden
---------------------------------------------------------
23.05.2009

Mijn grootste wens is uitgekomen, onze kleindochter Steffie die haar eerste rijles neemt in de vernieuwde manége Keiheuvel te Balen op Pony Bon-Ami.
Een zeer rustige pony, een amazone vol zenuwen, maar ze heeft de smaak te pakken met haar 6 jaar.
Zelfs onze dochter gaat nu samen onze Steffie na 7 jaar opnieuw paardrijden. Veel paardengenot voor jullie en ik die meega als fiere Bonnie.

Hartelijk dank aan de persoon die mij deze site geschonken heeft uit liefde voor de paarden, een mooie nieuwe professionele site, echt eentje om mee uit te pakken.

Uit de grond van mijn hart dank ik hem, heb je een nieuwe site of aanpassingen nodig, ik kan hem aanbevelen.

Adri Hauquier