:: Startpagina
 :: Gezocht
 :: Teruggevonden
 :: Ter adoptie
 :: Varia
 :: Contact
 :: Biografie
 :: Formulieren
 :: Externe links
 :: 2005
 :: 2006
 :: 2007
 :: 2008
 :: 2009

 :: 2010

 :: fotoalbum
Van 1990 was ik actief in het organiseren van jumping wedstrijden voor Kempische Regionale. In mei 1995 werd ik gevraagd door een shetlander fokker om te helpen zoeken naar zijn 10 gestolen shetlanders. Door krantenberichten en bekend maken van deze diefstal werden 8 paardjes en 1 veulen (geboren tijdens de vermissing) teruggevonden in een weide in Nederland.

Door de publiciteit hieromtrent in de media, werd ik gecontacteerd door andere gedupeerden van paardendiefstallen. In 1996 kreeg ik een vraag uit Duitsland voor een dekhengst Royal chaints to doo. Deze quarter-dekhengst is na maanden teruggevonden, gecastreerd. Door de eigenares van dit paardje werd ik voorgedragen voor de Fair-Play Trophy op Equitana/Essen in 1997.

Als onbekende Vlaamse vrouw daar staan in de paddock, het was geweldig, het deed mij toen beseffen wat een dankbaarheid je kan krijgen van paard en eigenaar.

De zoektochten naar de paarden waren van 1995 tot 2002 via de media, tips, paardenhandelaars, paardenmarkten enorm moeilijk. Het aantal diefstallen was enorm hoog, 1 tot 2 diefstallen per week met 1 of meerdere paarden. Toch zijn er steeds paarden teruggevonden, alleen merrie's terugvinden was dikwijls onmogelijk.

Dankzij de steun van Kempische Regionale - Jean-Marie Van Loo werd er melding gemaakt van de gestolen en teruggevonden paarden op hun website.

Door deze website is het idee ontstaan bij Napoline (www.gezocht.napoline.be) om mij te verassen met een website totaal bestemd voor gestolen, gezochte paarden. Deze website is op dit moment een begrip in de paardenwereld. Door het hacken van deze website de vier laatste weken is besloten om nog een website aan te maken, zodat wij altijd bereikbaar zijn en steeds de diefstallen op de voet kunnen volgen.

Het zoeken naar de paarden, is nu een deel van mijn leven, het hoort bij mij. Telkens een paard gevonden wordt, of er een oplossing komt voor een paardenprobleem, krijg ik zo'n warm gevoel, zo'n blijheid, tranen van vreugde en doe dit graag belangloos. Verdienen op het leed van mens en dier is gewoon niet normaal. Het mooiste dank je wel is het hinniken van het paard, het paardje dat weer terugkan naar zijn eigenaar, zijn omgeving, zijn dierenvrienden.

Verder zou ik bepaalde mensen willen bedanken die mij steunen en mijn liefde voor de dieren begrijpen :

Mijn ouders, zeker mijn moeder die mij de liefde voor de dieren meegegeven heeft.

Mijn man, die begrijpt wat de dieren voor mij betekenen, en dank je wel voor het ontwerpen van deze web-site.

Mijn collega's Napoline en Mieke, mijn beste vriend Johan, de media en alle mensen die van dieren houden.

Mijn grootste wens, Steffie onze kleindochter, (de liefde voor de dieren heeft zij al) dat zij binnen een paar jaar gaat paardrijden zoals haar mama het vroeger deed.

Adri Hauquier
 
23.05.2009

Mijn grootste wens is uitgekomen, onze kleindochter Steffie die haar eerste rijles neemt in de vernieuwde manége Keiheuvel te Balen op Pony Bon-Ami.
Een zeer rustige pony, een amazone vol zenuwen, maar ze heeft de smaak te pakken met haar 6 jaar.
Zelfs onze dochter gaat nu samen onze Steffie na 7 jaar opnieuw paardrijden. Veel paardengenot voor jullie en ik die meega als fiere Bonnie.

Hartelijk dank aan de persoon die mij deze site geschonken heeft uit liefde voor de paarden, een mooie nieuwe professionele site, echt eentje om mee uit te pakken.

Uit de grond van mijn hart dank ik hem, heb je een nieuwe site of aanpassingen nodig, ik kan hem aanbevelen.

Adri Hauquier